د مور مینه!

زما پلار به کله ناکله زه وهلم، او مور مې تل له ده نه خلاصولم. يو وخت مې له ځانه سره وويل: که يوه ورځ مور ووهلم، نو پلار به مي څه وکړي؟د همدې خبري د معلومولو لپاره مې له مور نافرماني شروع کړه. هغې راته وويل: «بازار ته ولاړ سه، شيدې راوړه»، خو زه نه ولاړم. کله چې د غرمې ډوډۍ ته کښې نستو، هغې زما په کاسه کې لږ خوراک واچاوه، ما ور حخه وغوښتل چې زيات يې کړي. بيا يې راته وويل چې په کوچنۍ څوکۍ کښېنم او ډوډۍ وخورم، خو ما پر ځمکه فرش وغوړاوه او هم هلته کښې ناستم. خپلې جامې مې قصداً چټلې کړې او له مور سره مې په تروه او بې‌ا دبه لهجه خبرې وکړې.زه يقينی وم چې مور به مې خامخا ووهي. خو څه وسول؟هغې زه په ټينګه غېږ کې ونيولم، او ويې ويل: زويه! څه درباندې سوي؟ ناروغ خو نه يې؟هماغه شېبه زما له سترګو اوښکې روانې سوې، داسې اوښکې چې هېڅ مې نه سوای درولای..!