د ژوند په اړه

وايي کله چې ژوند له تا څخه ازموينه اخلي، نو په لومړي سر کې درته يو چای درکوي او بيا په ورو ورو د زړه غوټه درتا ټينګوي. زه هم هماغه ورځ د ژوند د امتحان په سنتر کې ناست وم. چای مې مخ ته ايښی و، خو نمرې مې لا ورکړل شوې نه وې! چې لومړی غوړپ مې ترې وکړ، هماغه وخت مې پوهه وشوه چې د ژوند سوالونه په تریخ چای پيل کېږي. ما زړه ته وويل: “ښه، لږ صبر وکړه، ښايي د قهر ماشومان هم په آخر کې خوږ شي.” هماغه وخت يوه ترخه موسکا د ژوند نه را وخته او را ته يې وويل: "زما زويه! ژوند کې څوک په پيل کې نه خوږېږي، خو کوم څوک چې پای ته رسېږي هماغه خوند لري." له هماغې ورځې مې د ژوند قانون داسې وليکه: 📍 که چای تریخ وي، شکر مه پکې اچوه — وخت ته يې ورکړه! 📍 که کار سخت وي، شکايت مه کوه — عادت پرې وکړه! 📍 که خلک ستا د خندا لامل نه وي — خپله خندا ورته جوړه کړه! زما لپاره ژوند اوس يو قهوه خانه ده: يو څوک چای تريخ جوړوي، بل يې ورسره کيسې خوږوي، او کله کله يو څوک را پورته کېږي او د ټول مجلس فند په ځان خلاصوي! خو تر ټولو لوی راز دا دی چې ژوند هماغه وخت خوند کوي چې ته ورته خوند ورکړي. که نه نو دا بېچاره خپله ذائقې نه لري.